تنها ترين تنها منم سرگشته و رسوا منم آه اي فلك اي آسمان تا كي ستم بر عاشقان بشنو تو فرياد مرا آه اي خداي مهربان عشق تو خوابي بود و بس نقش سرابي بود و بس اين آمدن اين رفتنم رنج و عذابي بود و بس اي فلك بازي چرخ تو نازم بي گمان آمدم تا كه ببازم اي دريغا كه شد دو چشم سياهي قبله گاه من و روي نمازم تو اي ...

و هنوز هم عشق میتازدو هنوز هم چشمها حرف اول و اخر را میزنندخوب نگاه# کنگاه#ی باید برای فهمیدن حرفهای کسی فقط نگاه کرد

تنها ترين تنها منم سرگشته و رسوا منم آه اي فلك اي آسمان تا كي ستم بر عاشقان بشنو تو فرياد مرا آه اي خداي مهربان عشق تو خوابي بود و بس نقش سرابي بود و بس اين آمدن اين رفتنم رنج و عذابي بود و

تو این مدت که ننوشتم حال و روزم خیلی خراب بود این درد هیچ وقت تمومی نداره خیلی ها فکر میکنن از اول این عشق یک طرفه بود اما اولش دو طرفه بود تا وسط راه هم باهم بودیم اما یهو وسط راه ولم کرد و دست کس

مربوط به باران حرف که بند آید تازه خاطره ها شروع میکنند به چکه کردن

من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل...میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر...نمی دانم چرا ؟ شاید به رسم عادت پروانگی مان باز...برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم...

تو که نمی دانیهر آدمی دل تنگیهایمخصوص خودش را داردو تو پنهانی تریندلتنگی منیـــــبعضي وقتهااز شدت دلتنگیگریه که هيچدلـت مي خواهد"هـای هـای بميــــری"ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــانکه در تنهاترین تنهای امتنهای تنهایم گذاشتکاش در تنهاترین تنهایی اشتنها نباشد

پشت شیشه برف می بارد پشت شیشه برف می بارد در سکوت سینه ام دستی دانه اندوه می کارد مو سپید آخر شدی ای برف تا سرانجامم چنین دیدی در دلم بارید … ای افسوس بر سر گورم نباریدی چون نهالی سست می لرزد روحم از سرمای تنهائی می خزد در ظلمت قلبم وحشت دنیای تنهائی دیگرم گرمی نمی بخشی عشق، ای خورشید یخ بسته سینه ا...

نیستی شب هایی که بهانه گیری چشمانم آغاز می شود برای بودنت اگر رفتی اگر حتی برای ماندن و دیدن سرنوشت اشک های من صبر نکردی من رسیدم به آخر به نقطه سر خط و تو رسیدی به یک زندگی و سرنوشتی تازه.. بدون من و یک نفر آنجا.. وقتی داشتم می رفتم پایم و دلم لابه لای حرف های قشنگت گیر کرد من پربسته تر از آن بودم ...

همیشه به اسمان می نگرم در پی ستاره ام اما ستاره ام همچنان خاموش است همیشه به آواز زندگی گوش میسپارم اما نمی شنوم گذر زمان مرا ناشنوا ساخته. همیشه در انتظار نوازشنسیم به سمت پنجره می آیم اما لطف دست مهربانش را از دست داده ام چون او پا به اقلیم توفان زدهء من نمیگذارد همیشه در پس جاده منتظر عبور مسافری...

هر روزي كه ميخواهم فراموشت كنم هوا ابري ميشود نم باران ميزند لعنت به اين پاييز كه اين همه با تو خاطره ساخته برايم

بگو كه گل نفرستد كسی به خانهء من كه عطر ياد تو پر كرده اشيانهء من به شوق روی تو من زنده ام خدا داند براي زيستن اينك تويی بهانهء من

من تکرار نمیشوم اما یک روز می رسد یک ملافه ی سفید پایان می دهد به من به شیطنت هایم به بازیگوشی هایم به خنده های بلندم روزی که همه با دیـدن عکسم بغض می کنند و می گویند: دیـوانه دلمان برای شوخی هایت تنگ شد

فصل پاییزی من که میرسه فصل اندوه سفر سرمیرسه تو سکوت خسته باور من سایه ام فکر جدایی میکنه شاخه سرد وجودم نمیخواد رگ بیداری لحضه هام باشه نفسم در نمیاد به چشم خواب نمیاد دل من تو رو میخواد چشم من گریه میخواد نفسم در نمیاد به چشم خواب نمیاد دل من تو رو میخواد چشم من گریه میخواد

دلتنگم نه دلتنگ تو دلتنگ اینکه یه روزی هوامو داشتی دلتنگ اینکه هر لحظه به یادم بودی دلتنگ هر دقیقه شنیدن صدات دلتنگ تا صبح بیدار موندنت فقط به خاطر اینکه دل من گرفته دلتنگ اینکه اسممو سوالی صدا کنی دیدی من که دلتنگ تو نیستم

به دلتنگی هایم دست نزن می شکند بغضم یک وقت آنگاه غرق می شوی در سیلاب اشک هایی که بهانه ی روان شدنش هستی ...

️دلتنگمبرای کسی که مدتهاست بی آن که بـاشدهر لحظه️زندگی اش کرده ام

تمام دلتنگی های من در نگاه تو خلاصه میشود دلتنگی هایم را پایانی نیست ... من تقاص دلتنگی هایم را با نداشتن تو پس میدهم نگاه تو یک عمر در من گم شده است... ای گم شده ام گوش کن من دلتنگم

احساس تنهایی میکنم احساس میکنم تنهایی دوباره جای خالی عشق را با حضور سردش پر کرده است تمام نگاهم به قاب عکست است تو را میبینم و حسرت آن روزهای شیرین با هم بودنمان را میخورم و دوباره چشمهایم مثل همیشه بهانه تو را میگیرند چه یادگاریهای تلخی را از عشقمان برجا گذاشتی دو چشم خیس یک قلب شکسته و نا امید چن...